22شهریور 1395

سه ساله که این وبلاگ ساخته شده تا حدود 5سال قبل خبری از گوشی های مدل انچنانی نبود و همه نمیتونستن یه گوشی لمسی با سیستم آندروید داشته باشن و همه وبلاگ گرد بودن و پای سیستم یاهو یا نیم باز داشتن اما الان همه حتی کودکان هم تبلت دارن و دنیای مجازی، کمتر کسی وبلاگ نویسی میکنه.همیشه اینکارو دوست داشتم ثبت کردن لحظات زندگیم. دفتر خاطراتم دارم ولی بهرحال همیشه یکی پیدا میشه بیاد و بخوندش و نمیشه همه چیزو داخلش نوشت اینجا بهترین جای ثبت لحظات زندگی هست.

امروز عید قربان پارسال همچین روزی فقط دوست ساده بودیم و باهام کل کل میکردیم اما الان امسال از هم دوریم تو حوصله نداری حوصله هیشکیو نداری حتی حوصله منو که میگفتی آرامشتم.نمیخام اصلا ناله کنم انقدر بزرگ شدم که عاقلانه تصمیم بگیرم و رفتار کنم پس زندگیمو میکنم و منتظرت میمونم. میگذره روزای عمرم اما به سختی...