عشق نهان

نشود فاش کسی ان چه میان من و توست تا اشارات نظر نامه رسان من و توست

گوش کن با لب خاموش سخن میگویم پاسخم گو به نگاهی که زبان من و توست

روزگاری شد و کس مرد ره عشق ندید حالیا چشم جهانی نگران من وتوست

گرچه در خلوت راز دل ما کس نرسید همه جا زمزمه عشق نهان من و توست

نقش ما گو ننگارند به دیباچه عقل هر کجا نامه عشق است نشان من وتو ست

این همه قصه فردوس و تمنای بهشت گفت و گویی و خیالی ز جهان من و توست

سایه ز اتشکده ماست فروغ ماه و مه وه از این اتش روشن که به جان من و توست